loader
×

به نام خداوند بخشاینده مهربان

خدا در آئینه آیات (3)

واکنش مخالفان به آیات الهی

در برابر اقیانوس بی‌انتهای نعمت‌ها و نشانه‌های حضور خداوند در جهان ـ که در هر لحظه و هر جا فوران این نشانه‌ها و نعمات قابل مشاهده است ـ عده ی کثیری از مردم آن‌ها را باور نمی کنند. ایشان وجود شرایط موجود در هستی را طبیعی دانسته و نشانه بودن آیات برای کشف حضور خداوند را منکر می‌شوند. لذا خداوند در قرآن اینگونه افراد را به صفت‌های گوناگونی یاد کرده است و رفتار و اعمال آنها را نیز کاملاً تشریح نموده و سرانجامِ آنها را نیز مشخص کرده است. در ادامه به بیان آیات قرآن پیرامون مطالب فوق اشاره می‌شود.

الف ـ صفات درونی آنها

1. مهم ترین صفات بارز این افراد، عدم ایمان آنها به خداوند است و هر چه که کرامات، آیات و نعمات برای آنها فراهم شود ایمان نمی آورند. آیات زیادی در قرآن گویای همین موضوع است.[1] (لایؤمنون)

2. اکثر آنها علم و آگاهیِ فهم نشانه‌های خداوند را ندارند.[2] (لایعلمون)

3. نسبت به آیات الهی گوش شنوا ندارند.[3] (لایسمعون)

4. نسبت به آیات الهی کور هستند.[4] (عمین)

5. اهل تفقه نیستند و دست به تحقیق هم نمی زنند.[5] (لایفقهون)

6. اهل کفر و پوشاندن حق هستند. که از این باور و عملکردِ کفر آمیز آنها در قرآن فراوان یاد شده است.[6] (یکفرون)

7. اهل فسق و گناهان بسیار هستند.[7] (الا الفاسقون)

8. اهل صدق و راستگویی نیستند.[8] (ما کانَ اَکثَرَهُم صادِقین)

9. جاهل و نادان هستند.[9]

10. اهل ذنب و گناه هستند.[10]

11. اهل استکبار و کبر هستند.[11]

12. ملحد در نشانه‌های خدا هستند.[12]

13. وجودشان ظلمانی و تاریک بوده و کر و کور هستند.[13]

14. ستیزه جو هستند. [14] (عَنیداً)

15. اهل غفلت می‌باشند.[15] (غافلین)

16. ناامید از رحمت خدا هستند.[16] (یَئسوا من رَحمتی)

17. اهل جرم و خلاف می‌باشند.[17] (مجرمین)

18. حسود هستند.[18]

19. قیامت را باور ندارند و به حیات مادی و کسب آرامش در آن اعتقاد دارند.[19]

20. ناامید از دیدار و ملاقات با خدا هستند.[20]

21. اهل ظلم و ستم به دیگران بوده و ظالم به آیات الهی هستند.[21]

عملکرد رفتاری مخالفان نسبت به آیات و نشانه‌های خداوند

ناباوری کسانی که آیات الهی را انکار می‌کنند فقط در فکر و قلب آنها باقی نمی ماند و این باور به صورت عملکردهای بسیار ناهنجار و ضداخلاقی ظاهر می‌شود و با قساوت تمام به آیات الهی و مؤمنانِ به آن، می‌تازند. بخشی از این رفتارها در قرآن به شرح ذیل بیان شده است:

1. از تمام نشانه‌های خدا اعراض می‌کنند.[22] (مُعرضین)

2. از نشانه‌های خدا رخ بر می‌تابند.[23] (یمرّون)

3. آیات خدا را به بهای اندکی می‌فروشند و نسبت به آنها بی‌تفاوت هستند.[24]

4. از حق روی برمی گردانند.[25] (یوفکون)

5. آیات خدا را به سخره گرفته و پست می‌شمارند.[26] (یستسخرون)

6. آیات خدا را به تمسخر می‌گیرند.[27] (یُستَهزَاُ بها)

7. پشت کرده و انکار می‌کنند.[28] (یجهدون)

8. در انکار خود پافشاری می‌کنند.[29] (یصدفون)

9. آیات خداوند را حرف زیادی و باطل دانسته و آن را به مزاح و شوخی می‌گیرند.[30] (هزواً)

10. آن را سحر پی در پی و مستمری که توسط پیامبران ایجاد می‌شود می‌دانند.[31]           (سحرمستمر)                                                                                                                                                               

11. بودنِ نشانه‌ها و آیات خداوند را انکار می‌کنند.[32] (منکرون)

12. نشانه‌های خدا را که به آنها عطاء شده، از خود دور می‌کند.[33] (فانسلخ منها)

13. مکر می‌زنند تا آیات و نشانه‌های خدا را بی‌ارزش جلوه دهند.[34] (لهم مکر)

14. بعد از بهره وری از نعمات و آیات خداوند با گردن کلفتی و غداری به آن کفر می‌ورزند.[35] (ختّار کفور)

15. آیات خدا را مورد مضحکه قرار می‌دهند.[36] (یضحکون)

واکنش مخالفان به آیات الهی نسبت به موحدین و مؤمنان

از دیگر عملکردهای مخالفان درکِ خداوند، مبارزه علنی با مؤمنانی است که حضور و ظهور خداوند در عالم را باور دارند. آنها مؤمنان را از همه سو مورد حمله و طعنه قرار می‌دهند. بعضی از رفتار آنها به شرح زیر است:

1. در زمان انبیاء گذشته به شدت با آنها مخالفت کرده و به قتل و کشتار آنها می‌پرداختند. (یَقتُلون النَبیین به غَیرِ الحَق)[37]

2. مؤمنون را به یاوه گویی و باطل گویی متهم می‌کنند. (ان انتم الامبطلون)[38]

3. به جدال با آیات خدا و مؤمنان برمی خیزند. (یُجادِلون)[39]

4. به نشانه‌های خداوند افترا می‌زنند و آنها را دروغ می‌نامند.[40]

5. نسبت به نشانه‌های خدا و مؤمنان پا پس می‌کشند و عقب عقب می‌روند. (اعقابُکُم تَنکصون)[41]

6. نشانه‌ها و آیات خدا را به بازی می‌گیرند و با رفتاری دوگانه می‌گویند شنیدیم ولی آنچه را که شما می‌گوئید افسانه پیشینیان است. (اَساطیرُ الاوَلین)[42]

7. در زمان حضرت رسول(ص) او را دروغگو خطاب می‌کردند.[43]

8. به رسول خدا(ص) تعدی می‌کردند.[44]

9. برای مبارزه با انبیاء و مؤمنان، پیروی از شیطان می‌کنند. مانند بلعم و باعورا در زمان حضرت موسی(ع).[45]

10. کینه ورز در گفتار و دل، نسبت به مؤمنان می‌باشند.[46]

11. اگر کسی از آنها پیروی کند از خسران دیدگان خواهد شد.[47]

و ... .

همانطور که مشاهده می‌شود کسانی که به آیات خداوند ایمان ندارند هم قدرتمند هستند و هم در اکثریت. به هیچ وجه اهل فهم و شناخت حق نیستند و همه جامعه را اشغال می‌کنند و مؤمنون را در اقلیت قرار داده و آنها را تحت فشار در می‌آورند. آنها ازحق روی برمی گردانند. همه اعتقادات مؤمنان را مسخره می‌کنند و نسبت به آیات خداوند اعراض کرده و در انکار خود پافشاری می‌کنند. مکر و حیله به کار می‌برند. تهمت و افترا به اعتقادات مؤمنان و رهبرانشان می‌زنند و نهایتاً به جدال با اعتقاد و فرهنگ و باور مؤمنان به صحنه عملیاتی می‌آیند. پیامبران و اولیاء خداوند را می‌کشند. پیامبر اکرم(ص) را دروغگو می‌نامند و به او تعدی می‌کنند. از شیطان کمک می‌گیرند. کینه ورزی و حسادت نسبت به مؤمنان را از خود بروز می‌دهند و مؤمنان کاملاً در محاصره آنان قرار می‌گیرند. در چنین شرایطی جامعه مؤمنان تحت تأثیر آنان قرار گرفته و به تدریج به سوی آنها جذب می‌شوند که خداوند دستور می‌دهد که به سوی آنها نروند وگرنه از خسران کنندگان خواهند بود. باز هم این سؤال بسیار مهّم مطرح می‌گردد که چه باید کرد؟

برای برون رفت و رهایی از این شرایط و رسیدن به تعالی و رشد چه راهی را باید جست؟

 


[1]. سوره اعراف، آيات 132 و 146ـ سوره انعام، آيات 27 و 124ـ سوره يونس، آيه 101ـ سوره نحل، آيه 82 و ... .

[2]. سوره انعام، آيه 37 و ... .

[3]. سوره سجده، آيه 26.

[4]. سوره اعراف، آيه 64.

[5]. سوره انعام، آيه 65.

[6]. سوره بقره، آيات 61 و 99ـ سوره آل عمران، آيه 98 و 101ـ سوره غافر، آيه 4ـ سوره اسراء، آيه 98ـ سوره مريم، آيات 73 و 74ـ سوره نساء، آيه 56ـ سوره عنکبوت، آيه 47 و ... .

[7]. سوره بقره، آيه 94ـ سوره انعام، آيه 49.

[8]. سوره شعراء، آيه 154.

[9]. سوره نحل، آيه 101.

[10]. سوره آل عمران، آيه 11.

[11]. سوره لقمان، آيه 7ـ سوره انعام، آيه 93ـ سوره زمر، آيه 59ـ سوره غافر، آيه 56 و ... .

[12]. سوره فصلت، آيه 40.

[13]. سوره انعام، آيه25 و 39ـ سوره احقاف، آيه 27.

[14]. سوره مدثر، آيه 16.

[15]. سوره اعراف، آيات 103 و 136 و 146ـ سوره يونس، آيات 7 و 92.

[16]. سوره عنکبوت، آيه 23.

[17]. سوره انعام، آيه 55ـ سور ه يونس، آيه 75ـ سوره حجر، آيه 81ـ سوره سجده، آيه 22.

[18]. سوره آل عمران، آيه 19.

[19]. سوره يونس، آيه 7.

[20]. همان، آيه 15.

[21]. سوره عنکبوت، آيه 49ـ سوره اعراف، آيات 7 و 9ـ سوره انعام، آيه 33ـ سوره سجده، آيه 22.

[22]. سوره انعام، آيه 4ـ سوره يس، آيه 46ـ سوره کهف، آيه 57ـ سوره حجر، آيه 81.

[23]. سوره يوسف، آيه 105.

[24]. سوره آل عمران، آيه 199ـ سوره توبه، آيه 9ـ سوره بقره، آيه 41 و 44.

[25]. سوره مائده، آيه 75ـ سوره غافر، آيه 63.

[26]. سوره صافات، آيه 14.

[27]. سوره نساء، آيه 140ـ سوره احقاف، آيه 26ـ سوره توبه، آيه 65.

[28]. سوره انعام، آيه 33ـ سوره غافر، آيه 63.

[29]. همان، آيه 157.

[30]. سوره جاثيه، آيه 35ـ سوره کهف، آيه 56 و 106.

[31]. سوره قمر، آيه 2ـ سوره نحل، آيه 13ـ سوره سباء، آيه 43ـ سوره احقاف،  آيه 7.

[32]. سوره غافر، آيه 81ـ سوره حج، آيه 72ـ سوره بقره، آيه 118ـ سوره غافر، آيه 63.

[33]. سوره اعراف، آيه 175.

[34]. سوره يونس، آيه 21.

[35]. سوره لقمان، آيه 7.

[36]. سوره زخرف، آيه 47.

[37]. سوره آل عمران، آيات 21 و 112.

[38]. سوره روم، آيه 58.

[39]. سوره غافر، آيه 69.

[40]. سوره نحل، آيات 105ـ سوره اسراء، آيه 59ـ سوره روم، آيه 10ـ سوره جمعه، آيه 5ـ سوره بقره، آيه 39ـ سوره آل عمران، آيه 11ـ سوره اعراف، آيات 176 و 177 و ... .

[41]. سوره مؤمنون، آيه 66.

[42]. سوره انفال، آيه 31.

[43]. سوره نحل، آيه 101.

[44]. سوره آل عمران، آيه 112.

[45]. سوره اعراف، آيه 175.

[46]. سوره آل عمران، آيه 118.

[47]. سوره يونس، آيه 95ـ سوره زمر، آيه 63.

خدا در آئینه آیات (3) - واکنش مخالفان به آیات الهی

حسین سعادت۱۳۹۸-۳-۵۲۸۸
تغییر رنگ پس زمینه

به نام خداوند بخشاینده مهربان

خدا در آئینه آیات (3)

واکنش مخالفان به آیات الهی

در برابر اقیانوس بی‌انتهای نعمت‌ها و نشانه‌های حضور خداوند در جهان ـ که در هر لحظه و هر جا فوران این نشانه‌ها و نعمات قابل مشاهده است ـ عده ی کثیری از مردم آن‌ها را باور نمی کنند. ایشان وجود شرایط موجود در هستی را طبیعی دانسته و نشانه بودن آیات برای کشف حضور خداوند را منکر می‌شوند. لذا خداوند در قرآن اینگونه افراد را به صفت‌های گوناگونی یاد کرده است و رفتار و اعمال آنها را نیز کاملاً تشریح نموده و سرانجامِ آنها را نیز مشخص کرده است. در ادامه به بیان آیات قرآن پیرامون مطالب فوق اشاره می‌شود.

الف ـ صفات درونی آنها

1. مهم ترین صفات بارز این افراد، عدم ایمان آنها به خداوند است و هر چه که کرامات، آیات و نعمات برای آنها فراهم شود ایمان نمی آورند. آیات زیادی در قرآن گویای همین موضوع است.[1] (لایؤمنون)

2. اکثر آنها علم و آگاهیِ فهم نشانه‌های خداوند را ندارند.[2] (لایعلمون)

3. نسبت به آیات الهی گوش شنوا ندارند.[3] (لایسمعون)

4. نسبت به آیات الهی کور هستند.[4] (عمین)

5. اهل تفقه نیستند و دست به تحقیق هم نمی زنند.[5] (لایفقهون)

6. اهل کفر و پوشاندن حق هستند. که از این باور و عملکردِ کفر آمیز آنها در قرآن فراوان یاد شده است.[6] (یکفرون)

7. اهل فسق و گناهان بسیار هستند.[7] (الا الفاسقون)

8. اهل صدق و راستگویی نیستند.[8] (ما کانَ اَکثَرَهُم صادِقین)

9. جاهل و نادان هستند.[9]

10. اهل ذنب و گناه هستند.[10]

11. اهل استکبار و کبر هستند.[11]

12. ملحد در نشانه‌های خدا هستند.[12]

13. وجودشان ظلمانی و تاریک بوده و کر و کور هستند.[13]

14. ستیزه جو هستند. [14] (عَنیداً)

15. اهل غفلت می‌باشند.[15] (غافلین)

16. ناامید از رحمت خدا هستند.[16] (یَئسوا من رَحمتی)

17. اهل جرم و خلاف می‌باشند.[17] (مجرمین)

18. حسود هستند.[18]

19. قیامت را باور ندارند و به حیات مادی و کسب آرامش در آن اعتقاد دارند.[19]

20. ناامید از دیدار و ملاقات با خدا هستند.[20]

21. اهل ظلم و ستم به دیگران بوده و ظالم به آیات الهی هستند.[21]

عملکرد رفتاری مخالفان نسبت به آیات و نشانه‌های خداوند

ناباوری کسانی که آیات الهی را انکار می‌کنند فقط در فکر و قلب آنها باقی نمی ماند و این باور به صورت عملکردهای بسیار ناهنجار و ضداخلاقی ظاهر می‌شود و با قساوت تمام به آیات الهی و مؤمنانِ به آن، می‌تازند. بخشی از این رفتارها در قرآن به شرح ذیل بیان شده است:

1. از تمام نشانه‌های خدا اعراض می‌کنند.[22] (مُعرضین)

2. از نشانه‌های خدا رخ بر می‌تابند.[23] (یمرّون)

3. آیات خدا را به بهای اندکی می‌فروشند و نسبت به آنها بی‌تفاوت هستند.[24]

4. از حق روی برمی گردانند.[25] (یوفکون)

5. آیات خدا را به سخره گرفته و پست می‌شمارند.[26] (یستسخرون)

6. آیات خدا را به تمسخر می‌گیرند.[27] (یُستَهزَاُ بها)

7. پشت کرده و انکار می‌کنند.[28] (یجهدون)

8. در انکار خود پافشاری می‌کنند.[29] (یصدفون)

9. آیات خداوند را حرف زیادی و باطل دانسته و آن را به مزاح و شوخی می‌گیرند.[30] (هزواً)

10. آن را سحر پی در پی و مستمری که توسط پیامبران ایجاد می‌شود می‌دانند.[31]           (سحرمستمر)                                                                                                                                                               

11. بودنِ نشانه‌ها و آیات خداوند را انکار می‌کنند.[32] (منکرون)

12. نشانه‌های خدا را که به آنها عطاء شده، از خود دور می‌کند.[33] (فانسلخ منها)

13. مکر می‌زنند تا آیات و نشانه‌های خدا را بی‌ارزش جلوه دهند.[34] (لهم مکر)

14. بعد از بهره وری از نعمات و آیات خداوند با گردن کلفتی و غداری به آن کفر می‌ورزند.[35] (ختّار کفور)

15. آیات خدا را مورد مضحکه قرار می‌دهند.[36] (یضحکون)

واکنش مخالفان به آیات الهی نسبت به موحدین و مؤمنان

از دیگر عملکردهای مخالفان درکِ خداوند، مبارزه علنی با مؤمنانی است که حضور و ظهور خداوند در عالم را باور دارند. آنها مؤمنان را از همه سو مورد حمله و طعنه قرار می‌دهند. بعضی از رفتار آنها به شرح زیر است:

1. در زمان انبیاء گذشته به شدت با آنها مخالفت کرده و به قتل و کشتار آنها می‌پرداختند. (یَقتُلون النَبیین به غَیرِ الحَق)[37]

2. مؤمنون را به یاوه گویی و باطل گویی متهم می‌کنند. (ان انتم الامبطلون)[38]

3. به جدال با آیات خدا و مؤمنان برمی خیزند. (یُجادِلون)[39]

4. به نشانه‌های خداوند افترا می‌زنند و آنها را دروغ می‌نامند.[40]

5. نسبت به نشانه‌های خدا و مؤمنان پا پس می‌کشند و عقب عقب می‌روند. (اعقابُکُم تَنکصون)[41]

6. نشانه‌ها و آیات خدا را به بازی می‌گیرند و با رفتاری دوگانه می‌گویند شنیدیم ولی آنچه را که شما می‌گوئید افسانه پیشینیان است. (اَساطیرُ الاوَلین)[42]

7. در زمان حضرت رسول(ص) او را دروغگو خطاب می‌کردند.[43]

8. به رسول خدا(ص) تعدی می‌کردند.[44]

9. برای مبارزه با انبیاء و مؤمنان، پیروی از شیطان می‌کنند. مانند بلعم و باعورا در زمان حضرت موسی(ع).[45]

10. کینه ورز در گفتار و دل، نسبت به مؤمنان می‌باشند.[46]

11. اگر کسی از آنها پیروی کند از خسران دیدگان خواهد شد.[47]

و ... .

همانطور که مشاهده می‌شود کسانی که به آیات خداوند ایمان ندارند هم قدرتمند هستند و هم در اکثریت. به هیچ وجه اهل فهم و شناخت حق نیستند و همه جامعه را اشغال می‌کنند و مؤمنون را در اقلیت قرار داده و آنها را تحت فشار در می‌آورند. آنها ازحق روی برمی گردانند. همه اعتقادات مؤمنان را مسخره می‌کنند و نسبت به آیات خداوند اعراض کرده و در انکار خود پافشاری می‌کنند. مکر و حیله به کار می‌برند. تهمت و افترا به اعتقادات مؤمنان و رهبرانشان می‌زنند و نهایتاً به جدال با اعتقاد و فرهنگ و باور مؤمنان به صحنه عملیاتی می‌آیند. پیامبران و اولیاء خداوند را می‌کشند. پیامبر اکرم(ص) را دروغگو می‌نامند و به او تعدی می‌کنند. از شیطان کمک می‌گیرند. کینه ورزی و حسادت نسبت به مؤمنان را از خود بروز می‌دهند و مؤمنان کاملاً در محاصره آنان قرار می‌گیرند. در چنین شرایطی جامعه مؤمنان تحت تأثیر آنان قرار گرفته و به تدریج به سوی آنها جذب می‌شوند که خداوند دستور می‌دهد که به سوی آنها نروند وگرنه از خسران کنندگان خواهند بود. باز هم این سؤال بسیار مهّم مطرح می‌گردد که چه باید کرد؟

برای برون رفت و رهایی از این شرایط و رسیدن به تعالی و رشد چه راهی را باید جست؟

 


[1]. سوره اعراف، آيات 132 و 146ـ سوره انعام، آيات 27 و 124ـ سوره يونس، آيه 101ـ سوره نحل، آيه 82 و ... .

[2]. سوره انعام، آيه 37 و ... .

[3]. سوره سجده، آيه 26.

[4]. سوره اعراف، آيه 64.

[5]. سوره انعام، آيه 65.

[6]. سوره بقره، آيات 61 و 99ـ سوره آل عمران، آيه 98 و 101ـ سوره غافر، آيه 4ـ سوره اسراء، آيه 98ـ سوره مريم، آيات 73 و 74ـ سوره نساء، آيه 56ـ سوره عنکبوت، آيه 47 و ... .

[7]. سوره بقره، آيه 94ـ سوره انعام، آيه 49.

[8]. سوره شعراء، آيه 154.

[9]. سوره نحل، آيه 101.

[10]. سوره آل عمران، آيه 11.

[11]. سوره لقمان، آيه 7ـ سوره انعام، آيه 93ـ سوره زمر، آيه 59ـ سوره غافر، آيه 56 و ... .

[12]. سوره فصلت، آيه 40.

[13]. سوره انعام، آيه25 و 39ـ سوره احقاف، آيه 27.

[14]. سوره مدثر، آيه 16.

[15]. سوره اعراف، آيات 103 و 136 و 146ـ سوره يونس، آيات 7 و 92.

[16]. سوره عنکبوت، آيه 23.

[17]. سوره انعام، آيه 55ـ سور ه يونس، آيه 75ـ سوره حجر، آيه 81ـ سوره سجده، آيه 22.

[18]. سوره آل عمران، آيه 19.

[19]. سوره يونس، آيه 7.

[20]. همان، آيه 15.

[21]. سوره عنکبوت، آيه 49ـ سوره اعراف، آيات 7 و 9ـ سوره انعام، آيه 33ـ سوره سجده، آيه 22.

[22]. سوره انعام، آيه 4ـ سوره يس، آيه 46ـ سوره کهف، آيه 57ـ سوره حجر، آيه 81.

[23]. سوره يوسف، آيه 105.

[24]. سوره آل عمران، آيه 199ـ سوره توبه، آيه 9ـ سوره بقره، آيه 41 و 44.

[25]. سوره مائده، آيه 75ـ سوره غافر، آيه 63.

[26]. سوره صافات، آيه 14.

[27]. سوره نساء، آيه 140ـ سوره احقاف، آيه 26ـ سوره توبه، آيه 65.

[28]. سوره انعام، آيه 33ـ سوره غافر، آيه 63.

[29]. همان، آيه 157.

[30]. سوره جاثيه، آيه 35ـ سوره کهف، آيه 56 و 106.

[31]. سوره قمر، آيه 2ـ سوره نحل، آيه 13ـ سوره سباء، آيه 43ـ سوره احقاف،  آيه 7.

[32]. سوره غافر، آيه 81ـ سوره حج، آيه 72ـ سوره بقره، آيه 118ـ سوره غافر، آيه 63.

[33]. سوره اعراف، آيه 175.

[34]. سوره يونس، آيه 21.

[35]. سوره لقمان، آيه 7.

[36]. سوره زخرف، آيه 47.

[37]. سوره آل عمران، آيات 21 و 112.

[38]. سوره روم، آيه 58.

[39]. سوره غافر، آيه 69.

[40]. سوره نحل، آيات 105ـ سوره اسراء، آيه 59ـ سوره روم، آيه 10ـ سوره جمعه، آيه 5ـ سوره بقره، آيه 39ـ سوره آل عمران، آيه 11ـ سوره اعراف، آيات 176 و 177 و ... .

[41]. سوره مؤمنون، آيه 66.

[42]. سوره انفال، آيه 31.

[43]. سوره نحل، آيه 101.

[44]. سوره آل عمران، آيه 112.

[45]. سوره اعراف، آيه 175.

[46]. سوره آل عمران، آيه 118.

[47]. سوره يونس، آيه 95ـ سوره زمر، آيه 63.