کتاب«از خنده تا کشتار»،جلد چهارم.

در سه نوشتار قبل، ما به بررسی زندگانی حضرت محمّد6 با توجه به قرائت سوره‌ها و همچنین نسبت به حوادث اتفاق افتاده برای وی پرداختیم. توجه عمده ما پیرامون رنج‌ها و غم‌های بزرگی است که آن شخصیت عظیم الشأن تحمّل کرده است؛ از سال های پردرد زندگی در مکّه و مقابله با موج تهمت‌ها و آزارهایی که در راه رضایت خداوند به جان خریدند تا تشکیل حکومت در مدینه و حوادثی که در ابتدای هجرت برای ایشان رخ داد. اکنون به سالهای آخر زندگانی حضرت محمّد6 در مدینه می‌پردازیم تا از زاویه قرآن به غم‌ها و مشکلاًت زیاد این سال ها پی ببریم.

از لحظه حضور حضرت رسول6 در مدینه، برنامه‌هایش برای پیش برد دین اسلام در میان مردم مدینه و قبایل عرب و گسترش اسلام در جزیرة العرب آغاز شد. این توسعۀ عمومی یا به جنگ بود یا به صلح و در هر دو صورت اسلام هم در شرایط صلح و هم در شرایط جنگ رشد پیدا کرد. البته در شرایط صلح، رشد و گسترش اسلام در دورترین قبایل هم به سرعت پیشروی کرد اما در کنار این گسترش عمومی، قانونمند کردن مردم و جامعه و خانواده و انواع روابط میان مسلمانان و ... به عنوان دومین هدف پیامبر بود که به دستور خداوند و نزول تدریجی آیات قرآن این مهم انجام می‌شد. اصولا گسترش و هدف اسلام، جایگزین کردن قوانین الهی به جای قوانین جاهلی بود. اگرچه بسیاری از این قوانین در دوران قبل از هجرت از سوی خداوند ارسال شده بود اما وضع قوانین در ده سال بعد از هجرت به هیچ وجه قابل مقایسه با دوران قبل از هجرت نبوده است.

در ادامه اشاره‌ای به انواع قوانین وضع شده از اولین سال هجرت می‌نماییم. در سال اول هجرت، قوانین نماز جمعه که وحدت جامعه و آگاهی دادن بعضی از عبادات جمعی به آن تعلق داشت به اجرا گذاشته شد. تطهیر با آب، دفن مرده رو به قبله، وصیت به ثلث مال، نماز میّت، اضافه شدن رکعت‌های نماز، تشریح اذان، احکام خاص زنان و باطل کردن و از بین بردن احکام جاهلی که از قبل حاکم بود، مانند حکم "ایلاء" که در آن مرد قسم می‌خورد که رابطه زناشویی با زن خود را قطع کند و بدین‌ترتیب برای انجام اهداف خود و به زیر سلطه درآوردن همسر این کار را انجام می‌داده است. قرآن زمان بی نهایت آن را محدود به چهارماه کرد و سپس اگر مشکل حل نشد حکم طلاق را  راه حل معرفی نمود.بدین‌ترتیب فشار و شکنجه روانی و روحی زنان را از میان برداشت. همین طور قوانینی برای عده نگه داشتن زنان در طلاق و وفات تبیین کرد و منع ازدواج با کفّار را اعلام نمود.