روزی و روزگاری رسید که خداوند مهربان تصمیم گرفت موجودِ جدیدِ دیگری را در جهان خلق کند. او در میان بی نهایت موجوداتی که تا آن دوره خلق کرده بود، پدیده انسانی جدیدی را به وجود آورد که جز خودش کسی نمی توانست آن موجود را بشناسد و به ناگاه تمام موجوداتی که قدرت شعور و اندیشیدن داشتند همه در بهت عظیمی از این خلق جدید، فرو رفتند

در مقالات قبل تشکیل بیوت و خانه‌های الهی با شرایط خاص آن را یکی از راه‌های فروپاشیده نشدن جامعه مؤمنان بیان کردیم. در ادامه باید اذعان داریم که در همین بیوت الهی نیز خطر نفوذ شیطان در بین اعضای خانواده وجود دارد.

در هر دوره‌ای از تاریخ انسان ها، بعد از خلقت حضرت آدم(ع) ، جوامع جواب گوی حفظ شرایطی که یک انسان مؤمن نیاز دارد نبوده است.

با توجه به شرایط موجود در نظام هستی امکان به تعالی رسیدن در بسیاری از مردم سخت و دور از دسترس می‌باشد. در نگاه کلی چه در جامعه و چه در تاریخ، انسان‌ها به دو دسته تقسیم شده‌اند. دسته‌ای که همیشه حائز اکثریت هستند، یعنی کافرین، ظالمین، مشرکین، منافقین، ضالین و ... و همه امکانات موجود را به نفع خود استفاده کرده و قدرت بسیاری داشته‌اند.

خداوند کریم در جهان آفرینش خود بی‌نهایت آیات و نشانه‌ها برای کشف وجود خودش در برابر چشمان و عقل و خرد انسانی قرار داده است تا با درک و دیدن آن ها، آدمیان، وجود خدا را در لحظه لحظه زندگیشان احساس کنند و در کنارِ بودنِ خدا، اعمال و رفتار خود را اصلاح نمایند و عبادت و بندگی را سرلوحه زندگیشان قرار دهند.

بسیار مشخص است که در شرایط بسیار سخت و طاقت فرسایی که بر سر راه همه مؤمنان وجود دارد رسیدن به تعالی و هدف خلقت انسان که عبادت و بندگی و در کنار خداوند زیستن است، دور از دسترس می‌نماید. ترس‌ها و حذرهای بسیاری وجود دارد. هر فرد، هر خانواده و هر جامعه مؤمنی با انبوه موانع رو به رو است